X
تبلیغات
رایتل
یکشنبه 15 دی‌ماه سال 1387

دختر ابروکمان

دختر ابروکمان ساحل نشین است

 

                                            موج 

     می زند بر صخره های سخت

 

                              دختر ابروکمان  

                 همچو صخره 

 سخت و مغرور

 

                     گیسوانش میزند فریاد

برگه های شعرهایش می رود در باد

 

دختر ابروکمان تنها و دلتنگ است

 

              روزگاری آرزوهایش      

        رنگ دریا داشت   

نیلگون و لاجوردی

 

                         او نمی دانست                             

 آبی دریا به رنگ آسمان آبیست 

رنگ دریا رنگ بی رنگیست

 

         آسمان دختر ابرو کمان ابریست   

اضطرابش همچو دریا پر خروش است

 

دختر ابرو کمان ساحل نشین است



لیلا