یارب از ابر هدایت برسان بارانی

پیشتر زانکه چو ابری ز میان برخیزم

من تو را مشغول می کردم دلا                      یاد آن افسانه کردی عاقبت 

                                                                                                                                    (مولانا)

"دان هرالد":

اگر عمر دوباره داشتم مى کوشیدم اشتباهات بیشترى مرتکب شوم. همه چیز را آسان مى گرفتم. از آنچه در عمر اولم بودم ابله تر می شدم. فقط شمار اندک از رویدادهاى جهان را جدى می گرفتم.

به مسافرت بیشتر می رفتم. از کوههاى بیشترى بالا می رفتم و در رودخانه هاى بیشترى شنا می کردم. بستنى بیشتر می خوردم ...

مشکلات واقعى بیشترى مى داشتم و مشکلات واهى کمترى. آخر، ببینید، من از آن آدمهایى بوده ام که بسیار محتاطانه و خیلى «عاقلانه» زندگی کرده ام. ساعت به ساعت، روز به روز.

اوه، البته من لحظات خوشى هم داشته ام. اما اگر عمر دوباره داشتم از این لحظات خوشى، بیشتر می داشتم.

اگر عمر دوباره داشتم، سبک ترسفر می کردم. اگر عمر دوباره داشتم، وقت بهار زودتر پا برهنه راه می رفتم و وقت خزان دیرتر به این لذت خاتمه می دادم. از مدرسه بیشتر جیم مى شدم. گلوله هاى کاغذى بیشترى به معلم هایم پرتاب مى کردم. دیرتر به رختخواب مى رفتم و می خوابیدم. بیشتر عاشق می شدم. پای کوبى و دست افشانى بیشتر می کردم. ..

در روزگارى که تقریبا همگان، وقت و عمرشان را وقف بررسى وخامت اوضاع می کنند، من بر پا مى شدم و به سهل و آسا نتر گرفتن اوضاع می پرداختم.

زیرا من با «ویل دورانت» موافقم که می گوید: «شادی از خرد عاقل تر است»

مونتسکیو: آنکه توقع احترام از دیگران دارد، خود نیز باید توقع احترام دیگران را برآورده کند و به آنان حرمت کند.

آدام اسمیت: هر قدر به دیگران احترام بگذاری برای خودت احترام خریده‌ای.

فرانتس فانون: احترام صفتی اکتسابی است. آن را به فرزندان خود بیاموزید.

آندره وزالیوس: اگر همه مردم ارزش احترام را می‌دانستند و در زندگی به آن عمل می‌کردند دنیا گلستان می‌شد.

ماری کوری: احترام، بزرگی و کوچکی، فقر و ثروت، زشتی و زیبایی نمی‌شناسد.

 آندره موروآ: احترام را باید در خانه آموخت. در مدرسه تمرین کرد و در جامعه کامل نمود.

ژاک ژان روسو: احترام به دیگران را باید از همان دوران کودکی به کودکان آموخت.

پرل. س. باک: احترام در حقیقت همان رعایت حال دیگران در موارد و مواقع مختلف است.

آلفونس دوده: اگر می‌خواهی محترم باشی، باید همه را محترم بداری. 

اگر به دیگران احترام نگذارید مردم شما را به چشم یک انسان بی محبت نگاه می کنند که قادر به درک ارزش وجودی دیگران نیست. اگر انتظار دارید که دیگران با شما با احترام رفتار کنند اولین قدم این است که با دیگران با احترام رفتار کنید. افراد خوب ؛ با مهربانی، سخاوت و تعاون اجتماعی بیشتری با دیگران برخورد می‌کنند.

خودخواهی یعنی تجربه سخت تنهایی...

در ستایش آمدنت  

این نخستین نماز آفرینش نیست 

که به جا می آورم 

سالهاست من در آواز نمازم 

و تو آشناترین انسان این حدودی 

که این آواز را می شنوی 

من در این آواز محو می شوم 

احساس می کنم آرامشی را 

در اندیشه ام 

آرام آرام خدا در من خلاصه می شود 

در عشق 

در مهربانی 

و با او می توان دو دنیا را به اشاره ای سرود 

و سرنوشت را پیمود 

"لیندا" 

"گرامی ترین و زیبا ترین ها در جهان 

نه دیده می شوند و نه حتی 

لمس می شوند 

آنها را باید تنها در دل حس کرد" 

------

زمستان برف می تکاند از کلاه سفیدش 

مادرم روی برف راه می‌رود 
زیر نور ماه  

او چه تنهاست 

او چه در تنهاترین تنهایی اش شاد است

دوستش دارم 

برف می رقصد  

برف می داند  

حرف های مادرم را  

پاورقی: عکسها را مامان از منظره های برفی دیروز گرفته 

بگذارعشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو باکسی         

موفقیت پیش رفتن است نه به نقطه ی پایان رسیدن      فرقى نمی کند گودال آب  

کوچکى باشى یا دریاى بیکران... زلال که باشى، آسمان در توست 

نلسون ماندلا